20 Mart 2013 Çarşamba

Bordo Ayakkabılar ve Seniha :)

Bu ayakkabılara aşık olunur bence, giyilmeyebilir vitrine koyup seyredebilirim de :)) Zaten benim bir şeyi sevmem için renginin bordo olması büyük oranda yeterlidir :)








Bu fakirimi görünce de aklıma Hüseyin Cahit Yalçın'ın Görücü Hikayesi'ndeki Seniha geldi :) Seneler anlayış kabul etmez bir insafsız hız ile geçiyordu. Seniha şimdi, şiddetli ızdıraplardan sessizliğin hazinesi içinde hayatını kabule başlamıştı. Uzun kış gecelerinde odasının mangalının kenarında bir yandan dalgın elinin tuttuğu maşa ile ateşleri karıştırırken diğer taraftan roman, tiyatro gibi kitapları arada okurdu. Filhakika hayatın acılığını hissetmek için Seniha'nın böyle kitaplara ihtiyacı pek azdı... Yirmi altı bahar gören kumral saçları arasında sabahleyin ağarmış bir tel görüp de kopardığı dakikadan beri dalgın duran Seniha, şimdi şu görücü sandalyesinde otururken işittiği kahve şıpırtıları, bu yirmi altı senelik çehresiyle, ak saçlarıyla utanmadan koca bekleyen kızı ayıplıyor zanneyledi...
 Bu da bizim Seniha işte koca beklemeyi bırakıp süslenip püslenip kendini sokağa atmış, çantasına ve ayakkabısına bayıldım tabii ki ;)















Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Yorumlarınız için teşekkürler.